سخنان نیچه (بخش نهم)

 

نوع مطلب :سخن بزرگان ، اندیشمندان و حکیمان ،

نوشته شده توسط:صابر خطیری ::

پیوسته در طول زمان امری پدید آمده كه برای آن، زندگی بر زمین ارزشمند شده است. برای مثال، فضیلت، هنر، موسیقی، رقص، خرد، معنویت؛ خلاصه امری درهم، متعالی، عالی و الهی.((نیچه))  

اخلاقیات گوناگون زبان اشاره عواطف است.((نیچه))  

«از چشم من افتاد». چرا؟ «من همسان او نیستم»؛ آیا انسانی تاكنون چنین پاسخ داده است؟((نیچه))  

گونه ای از نخوت در نیكی وجود دارد كه همانند بدی، موردی استثنایی است.((نیچه))  

نه اینكه دیگر به من دروغ نمی گویی، بلكه چون دیگر به تو اعتماد ندارم، این موضوع برایم تكان دهنده است.((نیچه))  

دوستی با افراد برتر تلخ است، زیرا نمی توان چیزی در قبال این دوستی به فرد داد.((نیچه)) 

سخن گفتن در جایی كه كسی ما را نفرین می كند، كاری غیر انسانی است.((نیچه))  

نوعی بی گناهی در دروغ نهفته است كه نشانه ای از باور نیك است.((نیچه))  

پیامد رفتارهای ما گلوی ما را می گیرد و توجهی به آن ندارد كه در این بین، ما خود را "اصلاح" كرده ایم.((نیچه))  

ای فایده باوران، حتی شما نیز هر فایده ای را به مثابه ارابه خواست خویش دوست می دارید. آیا شما نیز از سر و صدای چرخهای آن ناراحت نیستید؟((نیچه))  

حماقت های هوشمندان را باور نمی كنیم؛ چه لطمه هایی به حقوق بشر!((نیچه))  

در باب "راستگویی"، شاید تاكنون هیچ كس به كفایت راستگو نبوده است.((نیچه))  

خودپسندی دیگران زمانی خلاف ذوق ما است كه خلاف خودپسندی ما باشد.((نیچه))  

در نهایت، عاشق هوس خویش هستیم و نه آنچه هوس كرده ایم.((نیچه))  

تا زمانی كه امری یا كسی را كم ارزش می پنداریم، نفرت نمی ورزیم، بلكه تازه زمانی چنین می كنیم كه آن را همسان یا برتر می دانیم.((نیچه))  

گاهی از سر انسان دوستی، كسیرا در آغوش می گیریم (چون نمی شود تمام انسانها را در آغوش گرفت)، اما نباید این نكته را بر آن كسی فاش كنیم كه در آغوش گرفته ایم.((نیچه)) 

دلسوزی، خنده بر لب پوینده ی راه شناخت می نشاند، درست مانند دستانی ظریف كه به بدن غولها می خورد.((نیچه))  

در ستایش، گستاخی بیش از سرزنش است.((نیچه))  

زیاده از خویش سخن گفتن، راهی است برای پنهان كردن خویشتن.((نیچه))  

برای انسانهای سرسخت، همدلی شرم آور است، اما باارزش.((نیچه))  

با دهان دروغ می گوییم، اما با شكل و پوزه خویش به هنگام بیان دروغ، حقیقت را بر زبان می آوریم.((نیچه))  

در باب هر حزبی، هر چوپانی به قوچی راهنما نیاز دارد، یا خودش باید گاه و بیگاه به قوچی بدل شود.((نیچه))  

عشق، ویژگی والا و پنهان عاشق را آشكار می كند، یعنی همان ویژگی های نادر و استثنایی را و به این ترتیب، معشوق به آسانی در باب ویژگی های معمول او مرتكب اشتباه می شود.((نیچه))  

رفتار شاعران با تجربه های خویش بی شرمانه است، زیرا آنها را استثمار می كنند.((نیچه)) 

همین كه معرفت خویش را به دیگری منتقل كنیم، دیگر آن را به كفایت دوست نداریم.((نیچه))  

باید نیك و بد را جبران كنیم، اما چرا در حق آن كس كه در حق ما نیكی یا بدی روا كرده است؟((نیچه))  

در برابر قویترین رانه ی وجودی ما، آن ستمگر وجود ما، نه تنها خرد، بلكه وجدان هم تسلیم می شود.((نیچه))  

فكر به خودكشی راهی موثر برای تسلی خاطر است و با آن می توان به خوبی از پس برخی شبهای سخت برآمد.((نیچه))  

دیوانگی به ندرت در فردی تنها پدید می آید، اما در گروه، احزاب، جمعیت ها و دوره ها امری معمول است.((نیچه))  

ایراد، خیانت، سوءظنی شادمانه و میل به تمسخر، همگی نشانی از سلامت است و هر امر بی قید و شرطی، نشانی از بیماری.((نیچه))  

آنچه از سر عشق انجام می شود، فراسوی نیك و بد است.((نیچه))  

مردن در اقیانوس از شدت تشنگی هراس انگیز است. آیا ناگزیرید بر حقیقت چنان نمك بپاشید كه دیگر تشنگی را رفع نكند؟((نیچه))  

هر امری كه روشن شده باشد، دیگر برای ما جذاب نیست.((نیچه))  

روانی كه می داند دوستش دارند، اما خودش كسی را دوست ندارد، ژرفای وجودش را آشكار می كند، یعنی آن رسوبها بالا می آیند.((نیچه))  

آن كس كه به آرمان خویش دست یابد، از آن نیز فراتر خواهد رفت.((نیچه))  

نه قدرت، بلكه احساس تعالی، انسان های متعالی را پدید می آورد.((نیچه))  

حكیم در مقام منجم، مادام كه ستارگان را بر فراز سر خویش حس نمی كند، نگرش اهل شناخت را ندارد.((نیچه))  

اگر دارای شخصیت ثابتی باشیم، تجربه ای معمول داریم كه پیوسته تكرار می شود.((نیچه)) 

آن كس كه به گونه ای ژرف به جهان نگریسته باشد، بی تردید می داند چه حكمتی در سطحی بودن انسانها نهفته است. این غریزه حفظ خویشتن است كه به او می آموزاند، سطحی، آسان نگر و دروغین باشد.((نیچه))  

در نهایت، جهان باید همان وضعی را داشته باشد كه همیشه داشته است؛ یعنی امور سترگ برای بزرگان می ماند و پرتگاهها برای ژرف اندیشان، ظرافت و هراس برای ظریف اندیشان و در نهایت، تمام امور نادر برای نادران.((نیچه))  

نباید به وطن وابسته شد، حتی اگر رنجورترین و نیازمندترین پاره از جهان باشد؛ زیرا دل كندن از وطنی پیروز چندان دشوار نیست.((نیچه))  

در "حقیقت" و جستجوی حقیقت، نكته ای نهفته است و اگر انسان در این كار، رفتاری انسانی داشته باشد، یعنی "حقیقت را برای نیكوكاری نخواهد"، شرط می بندم كه هیچ نخواهد یافت!((نیچه))  

احساس خشم و احترام كه از ویژگیهای جوانی است، به نظر می رسد تا زمانی كه انسانها و اشیاء را به درستی جعل كند و راه گریزی برای خویش بیابد، فرد را راحت نمی گذارد، زیرا جوانی در حقیقت همان جعل و فریب است.((نیچه))  

والاترین نگرش های ما، هر بار كه غیر منتظره به گوش كسانی برسد كه برای آنها مهیا و معین نشده اند، باید و مقرر چنین است كه بسان حمایت و شاید هم جنایت طنین انداز شود.((نیچه))  

درك منظور دشوار است، به ویژه هر بار كه بسان رود كنگ بیندیشیم و میان انسانهایی زندگی كنیم كه دگرگونه می اندیشند و به شیوه "قورباغه ها" راه می روند.((نیچه))  

اگر آن دستی را نبینیم كه با مهربانی می كشد، نگرش ما به زندگی نادرست است.((نیچه))  
باید خویشتن را بیازماییم تا دریابیم مهیای استقلال و فرماندهی هستیم یا خیر و این كار را باید به هنگام انجام دهیم.((نیچه))  

جوان جبهه می گیرد، جبهه بر ضد "جوانی" ... و ده سال بعد می فهمد كه این كار نیز از روی جوانی بوده است.((نیچه))  

بسیار انگشت شمارند كسانی كه مستقل باشند، زیرا این امتیاز افراد قدرتمند است.((نیچه))  

هیچ كس به اندازه فردی خشمگین دروغ نمی گوید.((نیچه))  

چه نیك می توانیم حواس خویش را گذرگاهی برای امور سطحی و اندیشه خویش را شهوتی خدایی برای جهش ها و خطاها بدانیم! از همان سر منزل كار دریافته ایم كه ناآگاهی خویش را پاس بداریم تا از خود زندگی لذت ببریم!((نیچه))  

روانشناسی بار دیگر راهی است برای رسیدن به مسایل بنیادین.((نیچه))  

كل روانشناسی تاكنون وابسته به پیشداوری ها و هراس های اخلاقی مانده و هرگز بی پروا به ژرفاها نرفته است.((نیچه))  

به طور مطلق، هیچ قانونی وجود ندارد.((نیچه))  

اراده ناآزاد، همان اسطوره است. زیرا در زندگی حقیقی، تنها اراده های قوی و ضعیف وجود دارد.((نیچه))  

اخلاق، در حقیقت همان آموزه روابط حاكمی است كه پدیده "زندگی" با آن پدید می آید.((نیچه))  

هر انسانی كه بخواهد ...، در وجودش به دیگری فرمانی می دهد كه اطاعت می كنند یا او باور می كند كه از این فرمان پیروی كرده اند.((نیچه))  

امكان ندارد شما به راه خطا نرفته باشید، اما چرا باز هم آن را حقیقت می پندارید؟((نیچه)) 

آموختن آنچه فیلسوف است، كار دشواری است، زیرا نمی توان آن را یاد داد. باید آن را از سر تجربه دانست یا باید به این ناآگاهی افتخار كرد.((نیچه))  

پیرترین و جوانترین مارها چنین می گویند : «هر جا درخت معرفت است، همانجا بهشت است».((نیچه))  

زن نفرت را تا به آن پایه می آموزد كه دلبری را از یاد می برد.((نیچه))  

در حقیقت نكته جالب هر نظریه، همان كمترین محركی است كه می توان بر آن اساس این نظریه را مردود شمرد.((نیچه))  

اینها ضعفا هستند كه اراده به سوی قدرت خودشان را به این صورت مخفی می كنند كه جهان دیگری بسازند؛ در حقیقت جهان افلاطونی همین است.((نیچه))  

آن كه بر فراز بلندترین كوه رفته باشد، خنده می زند بر همه نمایش های غمناك و واقعیت های غمناك.((نیچه))  

آنچه در انسان بزرگ است، این است كه او پل است نه غایت.((نیچه))  

بشر در این دنیا بیشتر از همه موجودات، گرفتاری و عذاب كشیده است. بهترین دلیلش هم این است كه در بین تمام آنها تنها او می تواند بخندد.((نیچه))  

آنچه والا بودن یك فرد را ثابت می كند، كرده های او نیست چون بیخ و بن آنها روشن نیست و معانی گوناگونی دارند؛ والایی در ایمان به هدف و آرمان است.((نیچه))  

آموزش را در خانواده، دانش را در جامعه و بینش را در تفكرات تنهایی می آموزند.((نیچه))  

نباید به علم وابسته شد، حتی اگر با ارزشمندترین یافته های خاص خود، قصد فریفتن ما را داشته باشد.((نیچه))  

نباید وابسته به ترحم شد، زیرا انسانهای به نهایت والایی هستند كه رنج و درماندگی آنان را از سر تصادف شاهد خواهیم بود.((نیچه))  

كسی كه «دلیلی» برای زیستن دارد، با هر «وضعیتی» می سازد.((نیچه))  

خطر خوشبختی در این است كه آدمی در هنگام خوشبختی هر سرنوشتی را می پذیرد و هركسی را نیز.((نیچه))  

اراده یك احساس نیست، بلكه شامل احساس های گوناگون است و نمی توان آن را از اندیشه جدا كرد. در عین حال، اراده یك شور است و كسی كه اراده می كند، به اشتباه اراده را با عمل یكسان می شمرد.((نیچه))  

زیبایی جز اینكه نعمت خداست، دام شیطان نیز هست.((نیچه))  

زمستان بدون بهار، قلب عاشق شكست خورده است.((نیچه))  

خدا زن را خلق كرد و از آن زمان دلتنگی رخت بربست، ولی چیزهای دیگر هم با دلتنگی از بین رفت! خلقت زن اشتباه دوم خدا بود.((نیچه))  

بهتر است انسان چیزی نداند، تا اینكه بسیاری چیزها را نیمه تمام بداند. بهتر است كه با عقاید خودمان یك ابله كم عقل باشیم، تا آنكه با عقاید دیگران یك مرد دانشمند به حساب آییم.((نیچه))  

حافظه ام می گوید : "من چنین كرده ام". غرورم سرسختانه می گوید : "امكان ندارد چنین كاری كرده باشم". سرانجام حافظه كوتاه می آید.((نیچه))  

اگر مجبور نبودیم در راه شناخت بر بسیاری از شرم ها چیره شویم، كشش آن بسیار اندك بود.((نیچه))  

شناخت به خاطر خود شناخت؛ این واپسین دامی است كه اخلاق می گسترد و آدمی نیز سراپا اسیر آن می شود.((نیچه))  

آن كس كه از اساس آموزگار باشد، تمام امور را تنها در رابطه با شاگردانش جدی می پندارد، حتی خودش را.((نیچه))  

فیلسوف چنان كه ما، جانهای آزاده، دركش می كنیم، انسانی است كه بیشترین مسئولیت و وجدان را برای تكامل كلی انسان دارد.((نیچه))  

بس نیك و عالی است كه مخالفان خاص خویش را داشته باشیم!((نیچه))  

غم خودش ما را پیدا می کند، باید دنبال شادیها گشت.((نیچه))  

مرغان دیگری هم هستند كه بالاتر می پرند.((نیچه))  

دنیا نه موافق انسان است و نه مخالف [ او ]، بلكه بیطرف است.((نیچه))  

آنچه هستی باش.((نیچه))  

مردان بزرگ فقط آرمانهای خود را نمایش داده اند.((نیچه))  

اگر بت ها را واژگون كرده باشی كاری نكرده ای، وقتی واقعاً شهامت خواهی داشت كه خوی بت پرستی را در درون خویش از میان برداشته باشی.((نیچه))  

هنری جدی است خندیدن؛ باید كه فردا نكوتر به انجامش رسانم.((نیچه))  

آن كس كه خویشتن را تحقیر می كند، در مقام تحقیرگر به خویشتن احترام می گذارد.((نیچه))  

در زمان صلح، انسان جنگجو به جان خودش می افتد.((نیچه))  

همواره پرتو اعمال نیك، شما را می پیماید؛ حتی اگر مدت زیادی از انجام آن عمل گذشته باشد. هر چقدر هم كه اعمال شما فراموش و دفع شود، اشعه آن همیشه فروزان خواهد ماند.((نیچه))  

تحمل انسان دارای نبوغ ناممكن است، مگر آنكه در وجودش دست كم دو ویژگی وجود داشته باشد : سپاسگذاری و پاكی.((نیچه))  

برخی از طاووس ها دم خویش را از دید دیگران پنهان می دارند و این كار را غرور می نامند.((نیچه))  

آنكه می خواهد روزی پریدن را بیاموزد، نخست باید ایستادن، راه رفتن، دویدن و بالارفتن را یاد بگیرد. پرواز را با پرواز آغاز نمی كنند.((نیچه))  

آن كه پرنده نیست نباید بر پرتگاهها آشیان سازد.((نیچه))  

زن هنوز قابل دوستی نیست؛ او تنها عشق را می شناسد.((نیچه))  

زمانی انسان می خواهد همگام با نظم جاودانه باشد كه خودش خوب است.((نیچه))  

پاداش عشق به حقیقت هم در آسمان است و هم در زمین.((نیچه))  

باید بدانیم كه بزرگترین آزمون استقلال، همان حفظ خویشتن است.((نیچه))  

در انتقام و عشق، زن وحشی تر از مرد است.((نیچه)) 




و بالاخره اولین پادکست رسمی ز... مثل زندگی یکشنبه 17 فروردین 1393
انرژی را در آغوش بگیرید! دوشنبه 25 آذر 1392
زن نق نقو و الاغ پیر یکشنبه 5 آبان 1392
هفت ضعفِ نفس از زبان جبران خلیل جبران دوشنبه 29 مهر 1392
طناب را بردار! جمعه 26 مهر 1392
زنــــدگــی زیـــبـاسـت ای زیــــبــا پــسند جمعه 26 مهر 1392
دل نوشته های من - سِــرُم زندگی چهارشنبه 10 مهر 1392
ویژگی‌های مثبت یکدیگر را بیشتر ببینیم جمعه 15 شهریور 1392
زندگی، امتحان ریشه هاست جمعه 15 شهریور 1392
و خدایی که در این نزدیکی است شنبه 3 فروردین 1392
بازی پینگ پنگ ذهنی سه شنبه 29 اسفند 1391
جملات و نقل قولهای انرژی بخش (6) سه شنبه 29 اسفند 1391
ده هدیه به خویشتن دوشنبه 30 بهمن 1391
بهترین باش! پنجشنبه 12 بهمن 1391
کتاب " سرگذشت جذاب کارآفرینان بزرگ دنیا " چهارشنبه 13 دی 1391
دل نوشته های من - آب ِ حیات چهارشنبه 1 آذر 1391
اصل مطلب! شنبه 27 آبان 1391
دنیا در انتظار توست! چهارشنبه 17 آبان 1391
دل نوشته های من - از تبار کوروش چهارشنبه 3 آبان 1391
گام اول چهارشنبه 26 مهر 1391
شاد باش چهارشنبه 26 مهر 1391
خنده بر هر درد بی درمان دواست! چهارشنبه 8 شهریور 1391
دل نوشته های من - عـِـطر لبخند پنجشنبه 29 تیر 1391
زندگی یک مقصد بی‌انتهاست شنبه 17 تیر 1391
خوشبختی یک سفر است، نه یك مقصد جمعه 16 تیر 1391
سادگی بالاترین حد پیچیدگی است پنجشنبه 15 تیر 1391
امروز تخم کار٬ که فردا مجال نیست! چهارشنبه 31 خرداد 1391
و خدایی که در این نزدیکی ست سه شنبه 16 خرداد 1391
پدر یعنی تپش در قلب خانه دوشنبه 15 خرداد 1391
پیروزی در کنار هم پنجشنبه 11 خرداد 1391
لیست آخرین پستها
Change Language
آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
نظرسنجی
    کدام بخش از مطالب بیشتر مورد توجه تان قرار گرفت؟










خدا زمین را مدور آفرید تا به انسان بگوید: همان لحظه ای که تصور میکنی به آخر دنیا رسیده ای ؛ درست در نقطه آغاز هستی.